Colombia

Tayrona National Park

(14)

Ontspan als een Noord-Colombiaan.

Tayrona National Park

De dieren, planten en mensen van Parque Tayrona

Zelfs als de zon niet schijnt, heeft dit natuurpark iets magisch. Colombia’s mooiste kilometers Caraïbische kust van het vasteland zijn onderdeel van het goed bewaarde Parque Nacional Natural Tayrona. En dat is knapper dan het in eerste instantie lijkt. Het kan hier namelijk aardig druk worden. Naast backpackers rollen Colombiaanse families uit het nabijgelegen Santa Marta hier ook hun handdoek uit. Niet bevorderend voor de omgeving, is de eerste ingeving. Het tegenovergestelde is waar. Het welzijn van het ecosysteem in het natuurpark valt onder de verantwoordelijkheid van de regering. En de Colombianen zijn er trots op. Dat houdt het park in topconditie.

Hier golft azuurblauw zeewater het witte strand op dat het begin vormt van een dichtbegroeid oerwoud dat geleidelijk overgaat in de bergen van de Sierra Nevada de Santa Marta. Zo’n 150 vierkante kilometer beschermd natuurgebied. Dat betekent veel groen – het nationale park staat vol tropische bloemen en bomen – en veel dieren – van apen tot luiaards, van spinnen en slangen tot felgekleurde kikkers en vogels. En vergeet de oceaan niet. Voor de kust van Parque Tayrona liggen koraalriffen die de illusie wekken van een onbewoond eiland midden op zee.

Dat klinkt niet aannemelijk bij een verblijf in de relatief drukke havenstad Santa Marta, op enkele tientallen kilometers van het natuurpark. Daar is het vrij druk. Geen wonder dat de lokale bewoners rust en ontspanning zoeken in hun natuurpark even verderop. In december en januari – de vakantieweken – is Parque Tayrona daarom drukker dan andere maanden in het jaar. Geen reden overigens niet te gaan. Want rond de sfeervolle stranden hangt een gemoedelijke Colombiaanse sfeer, toeristen zijn in de minderheid.

Iets verder het bos in, de wandelpaden op, is het volkomen rustig. Toeristen weer in de minderheid, want hier zijn de dieren de baas. Al eeuwen. Het oudste bewijs van menselijke activiteit in het gebied stamt uit de 16e eeuw. Daarvoor bivakkeerden ongetwijfeld al indianenstammen in de regio. Dieper de bergen van de Sierra Nevada in ligt namelijk de verlaten stad Ciudad Perdida, die ruim 1000 jaar geleden ontstond. Sinds 1969 beschermt de regering het gebied met een van de mooiste kusten van het Colombiaanse vasteland, waarin het welzijn van de planten en dieren voorop staat.

Cabo San Juan del Guía, Arrecifes, Cañaveral

Parque Tayrona opent iedere dag om 08:00 uur ’s ochtends. Geen slecht plan er vroeg heen te gaan – zeker in de drukke maanden – anders zijn de beste plekjes misschien vergeven. Vanaf de hoofdingang rijden busjes naar het begin van de wandelpaden. Vergeet stevige schoenen niet, een flinke wandeling is soms noodzaak om bij de mooiste plekjes te komen.

De hoofdact van het natuurpark is Cabo San Juan del Guía. Een strand uit een film. Grote rotsen. Kraakhelder water. Veel Colombianen zoeken hier ontspanning. Dat maakt het ook vaak druk. Eten kan in het restaurant. Slapen op de camping, in een hutje of een hangmat. De avonden schijnen magisch te zijn. Dit strand is het middelpunt van het natuurpark, van hieruit liggen de opties volledig open.

Vanaf Cabo San Juan del Guía leidt een fraai wandelpad landinwaarts richting het kleine indianendorpje Pueblito. Zo’n 1,5 uur lopen door schitterend oerwoud. Net een aflevering van Planet Earth. Met wat mazzel brult een aap. Heel eenvoudig is de route overigens niet. Grotendeels heuvel op en er liggen flinke rotsen op het pad. Klauteren dus soms. Met grote backpack kan dat link zijn.

Vanaf Cabo San Juan del Guía een boot pakken, is ook geen gek idee. De speedboot richting Playa Cristal bijvoorbeeld. Ideaal voor een dagje op een (wat rustiger) strand liggen.

Van die kleine strandjes heeft Parque Tayrona er meer. Cañaveral, vanaf de hoofdingang bereikbaar (deels per bus) via een comfortabel wandelpad, hoort daarbij. Let wel op de verraderlijke stroming. Vanaf hier gaat een fijne looproute van 2,5 kilometer richting Arrecifes. Weer fabelachtig zwemmen, maar wederom: let op de stroming. Veiliger zwemmen kan op rustigere stranden van La Arenilla, even verderop, of in het kalme snorkelwater van La Piscina, weer iets verder langs de kust. En dat bevindt zich dan weer dicht in de buurt van Cabo San Juan del Guía. Alle stranden liggen op een rij. De fanatieke wandelaar gaat ze gewoon een voor een af.

Let op de vakanties

Parque Tayrona heeft één grote hoofdingang, aan de oostkant van het gebied, genaamd Zaino. Dat is de plek van waar kleinere busjes het park in rijden richting de wandelpaden. De bus die rijdt tussen Santa Marta, Palomino en Riohacha komt langs die hoofdingang. Daar gaat één weg. Dat is de beste manier het park te bereiken. En dat kan het beste vroeg. Het park opent om 08:00 uur in de ochtend. Vroeg aanwezig zijn valt aan te raden. Anders is het wellicht lang wachten op een busritje het park in.

Dat hangt wel helemaal af van het moment van bezoek. December en januari – de warmste maanden en de periode dat veel Colombianen vakantie hebben – zijn een stuk drukker dan normaal. Veel lokale mensen trekken dan het park in. Dat maakt het behoorlijk vol. In februari, maart en april is het rustiger en nog steeds warm. Is het daar dan nooit koud? Nou, dat valt inderdaad behoorlijk mee.

Hier staat de zon bijna recht op de aarde. Precies: het park ligt ongeveer op de evenaar. Dat betekent dat er haast geen jaargetijden zijn. Geen grote schommelingen in temperatuur dus. Het gemiddelde ligt rond de 26 graden, het wordt niet snel kouder dan 22 graden en af en toe ruim boven de 30 graden. Belangrijker om op te letten is het regen- en droogteseizoen. In de maanden augustus, september, oktober, november en december kan het flink regenen, dan zijn er ook de minste zonuren. Een goede regel om aan vast te houden: is het koud in Nederland, dan is het warm in Parque Tayrona.